Prawo Starego Testamentu wciąż budzi pytania i wątpliwości. Jezus pokazuje jednak, że jego pełnią jest miłość, a prawdziwa wolność rodzi się z życia według Jego nauki, a nie z ciężaru przepisów.

Ewangelia (Mt 5, 17-19)

Z Ewangelii według świętego Mateusza:

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem, powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni.

Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim».

Komentarz do Ewangelii

Czytając dzisiejszą Ewangelię można dostać zawrotu głowy i spytać się: „To jak w końcu jest… mamy zachowywać wszystkie przepisy Starego Testamentu czy nie?” Burzliwa dyskusja na ten temat toczyła się w pierwotnym Kościele, co spowodowało kłótnie między apostołem Piotrem a św. Pawłem. Nie sposób w krótkim komentarzu rozwinąć ten temat, któremu wiele miejsca poświęcają Dzieje Apostolskie oraz szczególnie dwa listy pawłowe: do Rzymian i do Galatów.

Wracając do pytania: w jaki sposób i w jakim stopniu mamy zachować przepisy Prawa? W taki sposób i w takim stopniu w jakim Syn Boży to Prawo interpretował i zachowywał. On jest naszym naszą Księgą Prawa. To On jako Bóg w sposób doskonały wypełnił całe Prawo i wszystkie ofiary Starego Przymierza poprzez swoją Ofiarę na Krzyżu.

Kto bowiem miłuje bliźniego, wypełnił Prawo. (…) Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa.

(por. Rz 13,8.10)

I jeśli chcemy wiedzieć, jak to Prawo zachowywać, musimy ciągle kontemplować Chrystusa, Jego życie i Jego naukę, szczególnie gdy mówi: Słyszeliście, że powiedziano (…), a ja wam powiadam.

Prawo Starego Testamentu dane zostało ludowi Izraela ku jego duchowej wolności po wyjściu z niewoli egipskiej (patrz dzisiejsze czytanie z Pwt 4, 1. 5-9). I ku takiej wolności wyswobodził nas Jezus Chrystus. O tę wolność w Nowym Przyemierzu zawartym w krwi Chrystusa zabiegał niestrudzenie św. Paweł Apostoł:

Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli! Oto ja, Paweł, mówię wam: Jeżeli poddacie się obrzezaniu, Chrystus wam się na nic nie przyda.  I raz jeszcze oświadczam każdemu człowiekowi, który poddaje się obrzezaniu: jest on zobowiązany zachować wszystkie przepisy Prawa.  Zerwaliście więzy z Chrystusem; wszyscy, którzy szukacie usprawiedliwienia w Prawie, wypadliście z łaski.  My zaś z pomocą Ducha, na zasadzie wiary wyczekujemy spodziewanej sprawiedliwości.  Albowiem w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie, ani jego brak nie mają żadnego znaczenia, tylko wiara, która działa przez miłość.

(Gal 5,1-6)

• 
  Ewangelia o miłosierdziu… bez miłosierdzia?
  przez Przemysław Banasik
• 
  Trudno jest sprzedać Wielkanoc
  przez Agnieszka Wardak
• 
  Paschalny Reset: Wyjście z cienia
  przez ks. Mateusz Maleńczuk
• 
  Krzyż na betonie
  przez Adam Budziński
• 
  Godność w cierpieniu [Komentarz do Ewangelii, 3.04.2026]
  przez ks. Mateusz Maleńczuk
• 
  Służba jako styl życia [Komentarz do Ewangelii, 2.04.2026]
  przez ks. Mateusz Maleńczuk