Komentarze do Ewangelii

Przesłanie Jezusa o prawdziwym kulcie [Komentarz do Ewangelii, 25.11.2025]

o. Marcjan Kozłowski OFM25 listopada, 2025

Zapowiedź Chrystusa o zburzeniu jerozolimskiej świątyni nie była jedynie historyczną przepowiednią. Wskazywała na koniec ofiar Starego Przymierza i początek Nowego – doskonałej Ofiary Syna Bożego na krzyżu. Ewangeliczne słowa Jezusa przypominają, że prawdziwy kult nie polega na rytualizmie, lecz na miłości, która dostrzega Boga w drugim człowieku.

Ewangelia (Łk 21, 5-11)

Z Ewangelii według świętego Łukasza:

Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, Jezus powiedział: „Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony”. Zapytali Go: „Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy się to dziać zacznie?” Jezus odpowiedział: „Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: „Ja jestem” oraz: „nadszedł czas”. Nie chodźcie za nimi. I nie trwóżcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw musi się stać, ale nie zaraz nastąpi koniec”. Wtedy mówił do nich: „Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Będą silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie”.

Komentarz do Ewangelii

«Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony»

Ta zapowiedź Chrystusa musiała wywołać przerażenie u zgromadzonych słuchaczy, którzy podziwiali piękno jerozolimskiej świątyni. W ewangelii wg św. Jana, czytamy podobne słowa Jezusa, które wypowiedział po wypędzeniu kupców ze świątyni: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo».

Odpowiedzieli wówczas: : «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?» On zaś mówił o świątyni swego ciała. Świątynia jerozolimska została faktycznie spalona i zburzona w roku 70, gdy wojska rzymskie pod wodzą Tytusa krwawo tłumiły powstanie żydowskie. Było to równoznaczne z końcem składania ofiar Starego Przymierza. Nowe Przymierze, zawarte poprzez doskonałą Ofiarę Syna Bożego na ołtarzu krzyża było nie zniesieniem, a wypełnieniem całego Prawa Starego Testamentu (Mt 5,17), bo doskonała miłość Chrystusa jest wypełnieniem Prawa (Rz 13,10).

Niestety wielu z tych, których serca były przylepione do litery Prawa, a zamknięte na potrzeby bliźniego nie rozpoznało w Chrystusie Bożego Baranka. Niebezpieczeństwo rytualizmu religijnego zagraża także nam i dziś. Łatwiej jest bowiem wypełnić obowiązki dotyczące religijnego kultu, niż dostrzec Jezusa w drugim człowieku.