Komentarze do Ewangelii

Chrystus Dobry Pasterz [Komentarz do Ewangelii, 08.01.2026]

o. Marcjan Kozłowski OFM8 stycznia, 2026

Jezus, widząc tłumy zagubionych ludzi, okazuje im współczucie i objawia się jako Dobry Pasterz zapowiadany w Starym Testamencie. Ewangelia ukazuje Go jako Boga, który sam troszczy się o swoje owce, a uczniom powierza misję pełną miłości, zaufania i pasterskiej odpowiedzialności. Chrystus wzywa dziś swoich naśladowców do autentycznej troski o powierzony im lud.

Ewangelia (Mk 6, 34-44)

Z Ewangelii według świętego Marka:

Gdy Jezus ujrzał wielki tłum, zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce niemające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach.

A gdy pora była już późna, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: «Miejsce to jest pustkowiem, a pora już późna. Odpraw ich. Niech idą do okolicznych osiedli i wsi, a kupią sobie coś do jedzenia».

Lecz On im odpowiedział: «Wy dajcie im jeść!»

Rzekli Mu: «Mamy pójść i za dwieście denarów kupić chleba, żeby dać im jeść?»

On ich spytał: «Ile macie chlebów? Idźcie, zobaczcie!»

Gdy się upewnili, rzekli: «Pięć i dwie ryby».

Wtedy polecił im wszystkim usiąść gromadami na zielonej trawie. I rozłożyli się, gromada przy gromadzie, po stu i pięćdziesięciu.

A wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo, połamał chleby i dawał uczniom, by podawali im; także dwie ryby rozdzielił między wszystkich. Jedli wszyscy do syta i zebrali jeszcze dwanaście pełnych koszów ułomków i resztek z ryb. A tych, którzy jedli chleby, było pięć tysięcy mężczyzn.

Komentarz do Ewangelii

Gdy Jezus ujrzał wielki tłum, zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce niemające pasterza. Lud, który podążał za Chrystusem, był ludem faktycznie pozbawionym pasterskiej opieki. Zarówno pod względem politycznym jak i religijnym. Ten problem już często był poruszany w księgach Starego Testamentu. W 1 Księdze Królewskiej Micheasz mówi do króla Achaba: Ujrzałem całego Izraela rozproszonego po górach, jak owce bez pasterza (1 Krl 22,17a). Należy też wspomnieć krytykę leniwych pasterzy i obietnicę Bożej opieki nad ludem z 34 rozdziału Księgi Proroka Ezechiela.

Chrystus sam w dzisiejszej Ewangelii jest Bogiem, który troszczy się o porzucone owce: Albowiem tak mówi Pan Bóg: Oto Ja sam będę szukał moich owiec i będę miał o nie pieczę.(…) Zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę z powrotem, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię(…) (Por. Ez 34,11.16).

Chrystus miłujący swoje owce, za które oddaje swoje życie (J 10,11) sam daje swym uczniom przykład pasterskiej troski i tę troskę im zleca mówiąc „Wy dajcie im jeść!” Chociaż z początku uczniowie są przerażeni tym poleceniem, to Pan Jezus wcale nie wymaga od nich rzeczy niemożliwych. On po prostu nie chce, aby Apostołowie odsyłali tych, którzy trwają pełni nadziei. Chrystus wymaga od swoich uczniów tylko (albo aż) MIŁOŚCI do ludu im powierzonego i zaufania w Jego Boską moc. Chce, aby w Jego ręce oddali tę odrobinę, którą dysponują, a On sam dokona rzeczy w ludzkim rozumieniu niemożliwych. Najważniejsze, aby w swej posłudze nie pogrążyli się w mentalności urzędnika pełniącego funkcje w określonych godzinach, ale by czuli się powołani do naśladowania Dobrego Pasterza.