Komentarze do Ewangelii

Panie, nie jestem godzien [Komentarz do Ewangelii, 01.12.2025]

o. Ewaryst Buła OFM1 grudnia, 2025

Dzisiejsza Ewangelia ukazuje rzymskiego setnika, który mimo władzy i autorytetu uznaje, że prawdziwa moc należy do Boga. Jego słowa „Panie, nie jestem godzien” poruszają Jezusa i stają się wzorem wiary, pokory oraz odpowiedzialności. To przypomnienie na Adwent, że nie siła ani kontrola, lecz ufność w Bogu może ocalić życie innych.

Ewangelia (Mt 8, 5-11)

Z Ewangelii według świętego Mateusza:

Gdy Jezus wszedł do Kafarnaum, zwrócił się do Niego setnik i prosił Go, mówiąc: „Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi”. Rzekł mu Jezus: „Przyjdę i uzdrowię go”. Lecz setnik odpowiedział: „Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: „Idź”, a idzie; drugiemu: „Chodź tu”, a przychodzi; a słudze: „Zrób to”, a robi”. Gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się i rzekł do tych, którzy szli za Nim: „Zaprawdę powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. Lecz powiadam wam: Wielu przyjdzie ze Wschodu i Zachodu i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim”.

Komentarz do Ewangelii

Dzisiejsza Ewangelia stawia przed nami człowieka, który jest ważny, który ma władzę i posłuch. Pod nim stoją inni ludzie, on wydaje rozkazy, on ponosi odpowiedzialność. I właśnie taki człowiek mówi o sobie słowa, które wręcz szokują Jezusa: „Panie, nie jestem godzien…”

To nie jest fałszywa skromność. Rzymski setnik, bo o nim mowa, doskonale wie, kim jest. Nie udaje, że nie ma wpływu, że nie rządzi, że nie odpowiada za innych. On po prostu wie, że jego władza nie czyni go Bogiem. Ma władzę, ale nie absolutną. Ma znaczenie, ale nie ostateczne. Jest wysoko, ale wie, że są wyżej, i Ktoś na samej górze. I dlatego jego władza nie niszczy, lecz chroni.

Jezus mówi ze zadziwieniem: „Takiej wiary nie znalazłem u nikogo w Izraelu.”

Nic dziwnego, że ta wiara Go porusza. Przecież setnik odsłania przed Nim dokładnie ten wzór władzy, który Jezus sam przyniósł na świat. Władzę rozumianą jako troskę, odpowiedzialność i służbę – jako miłość. Nie rządzić, by panować. Rządzić, by podtrzymywać życie. To jest logika Ewangelii. Logika Tego, który „nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć”.

Dlatego ten człowiek jest blisko serca Jezusa. Jego myśl biegnie w tym samym kierunku, co myśl Boga. I właśnie taka wiara otwiera drogę do cudu: „Idź, niech ci się stanie, jak uwierzyłeś.” Ocalenie przychodzi nie z rozkazu dowódcy, ale z ufności ucznia. Nie z siły władzy, ale z pokornego uznania, że prawdziwa władza jest w rękach Boga.

To jedno zdanie warto zapamiętać na Adwent: Twoja wiara może ocalić życie innych. Nie twoja kontrola. Nie twoja siła. Nie twoja przewaga. Twoja wiara. Tak jak wiara setnika. Tak jak władza Jezusa.