Sens postu w świetle Ewangelii [Komentarz do Ewangelii, 20.02.2026]
Post nie jest celem samym w sobie, lecz odpowiedzią serca szukającego Boga. Jezus wyjaśnia, że prawdziwe umartwienie rodzi się z tęsknoty za Oblubieńcem. Uczniowie Chrystusa dopiero po Jego odejściu zaczęli pościć.
Ewangelia (Mt 9, 14-15)
Z Ewangelii według świętego Mateusza:
Po powrocie Jezusa z krainy Gadareńczyków podeszli do Niego uczniowie Jana i zapytali: «Dlaczego my i faryzeusze dużo pościmy, Twoi zaś uczniowie nie poszczą?»
Jezus im rzekł: «Czy goście weselni mogą się smucić, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć».
Komentarz do Ewangelii
Czy goście weselni mogą się smucić, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć.
Tą odpowiedzią daną uczniom Jana Chrzciciela Pan Jezus wyjaśnia sens postu. Uczniowie Mistrza z Nazaretu nie muszą pościć, bo moją pośród siebie samego Boga, bo na co dzień przebywają ze Źródłem życia. Praktyki postne nie są celem samym w sobie. Zawsze ostatecznym celem każdego umartwienia jest szukanie Boga.
W rozdziale 20 ewangelii wg św. Jana, Maria Magdalena dwa razy ze smutkiem mówi, że „zabrano Pana” (por. J 20, 1-18), bo nie znalazła Go w grobie. Rozpaczliwie Go szuka, niczym oblubienica z Pieśni nad Pieśniami szukająca w nocy oblubieńca:
Na łożu mym nocą szukałam
umiłowanego mej duszy,
szukałam go, lecz nie znalazłam.
«Wstanę, po mieście chodzić będę,
wśród ulic i placów,
szukać będę ukochanego mej duszy».
Szukałam go, lecz nie znalazłam(Pnp 3,1-2).
Noc jest w Biblii często obrazem nocy duchowej. Uczniowie Jezusa dopiero po wydarzeniach paschalnych uświadomili sobie, jakimi byli szczęściarzami, że mogli tak długo mieć Syna Bożego pośród siebie, na wyciągnięcie ręki. Wtedy i oni zaczęli pościć. Nie dlatego, że tak trzeba, nie dlatego, że chcieli sami osiągnąć duchową doskonałość, ale dlatego, że brak Pana uświadomił im ich nędzę i zależność od Boga. Praktyki pokutne mają mi pokazać moje granice, abym do mojej ludzkiej słabości dopuścił moc Boga, którego szuka serce moje.