Komentarze do Ewangelii

Trud Adwentu [Komentarz do Ewangelii, 07.12.2025]

o. dk. Florian Kocan OFM7 grudnia, 2025

Słyszeliśmy setki razy, że Adwent to czas radosnego oczekiwania. I tak i nie. Nie chodzi o to, żeby postawić prostą odpowiedź na pytanie, czy to prawda. Dzisiejsza liturgia mówi nam, że oczekiwanie to nie tylko radość na przyjście Pana, ale też konkretny trud. Mimo to przebija z tego przesłania nadzieja.

Ewangelia (Mt 3, 1-12)

Z Ewangelii według świętego Mateusza:

W owym czasie pojawił się Jan Chrzciciel i głosił na Pustyni Judzkiej te słowa: «Nawracajcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie». Do niego to odnosi się słowo proroka izajasza, gdy mówi: «Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, dla Niego prostujcie ścieżki!»

Sam zaś Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a jego pokarmem były szarańcza i miód leśny. Wówczas ciągnęły do niego Jerozolima oraz cała Judea i cała okolica nad Jordanem. Przyjmowano od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając swoje grzechy. A gdy widział, że przychodziło do chrztu wielu spośród faryzeuszów i saduceuszów, mówił im:

«Plemię żmijowe, kto wam pokazał, jak uciec przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie więc godny owoc nawrócenia, a nie myślcie, że możecie sobie mówić: „Abrahama mamy za ojca”, bo powiadam wam, że z tych kamieni może Bóg wzbudzić dzieci Abrahamowi. Już siekiera jest przyłożona do korzenia drzew. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień. Ja was chrzczę wodą dla nawrócenia; lecz Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie; ja nie jestem godzien nosić Mu sandałów. On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem. Ma on wiejadło w ręku i oczyści swój omłot: pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym».

Komentarz do Ewangelii

Trudno jest powiedzieć niewygodną prawdę. Trudno przyznać konieczność zmiany. To właśnie Jan Chrzciciel. Przypomina nam, że nie wystarczy mieć Jezusa wpisanego w swój życiorys przez fakt chrztu, inne sakramenty czy nawet przez cotygodniową Mszę świętą. Trzeba zmieniać myślenie (bo to oznacza nawrócenie) – wypełniać Jego naukę. Potrzebujemy przeformułować w nas pojmowanie rzeczywistości, duchowości, wiary.

Jan Chrzciciel obrazowo i dosadnie przekazuje fakt przyjścia Mesjasza – z wiejadłem w ręku oddzieli ziarno od plew. Mówiąc prościej: przyjdzie zrobić porządek. Trochę straszne! Uspokaja nas prorok Izajasz w I czytaniu: gdy przyjdzie, osądzi sprawiedliwie, wilk zamieszka z barankiem, cielę z lwem będą w przyjaźni, dziecko włoży bez wahania rękę do jamy żmii. Bóg przywróci porządek, który panował przy stworzeniu.

W I czytaniu słyszeliśmy, że wyrośnie różdżka (gałązka) z pnia Jessego… to jest zapowiedź Mesjasza, bez wątpienia. Jednak to jest paradoks – z pnia nie może nic urosnąć pod warunkiem, że ma dobre korzenie. Bóg przez to chce nam pokazać sens adwentowego oczekiwania. My mamy swoje plany na Adwent – klimatycznie przeżyte roraty, słuchanie wspaniałych pieśni i antyfon, postępowanie w postanowieniach, poprawa życia, adwentowe kalendarze… to są dobre pomoce. Jednak przechodząc z nimi czas Adwentu nie bierzemy w planie pod uwagę problemów, trudności, doczesnych trosk. Bóg pokazuje nam trud wpisany w naszą codzienność, w oczekiwanie, w zmianę myślenia. Sam poniósł trud w przywróceniu porządku świata, dzieląc los ludzi i oddając za nich życie.

Jeśli ktoś z czytelników rozkłada bezradnie ręce, bo nie znalazł dla siebie żadnej praktyki adwentowej, może je wznieść w geście modlitewnym. Niech to będzie postawa oczekiwania i szczerości.

Proponuję praktykę codziennego rozważania tekstów liturgicznych danego dnia, szczególnie Kolektę. Jej rolą jest zebranie wszystkich modlitw zgromadzonych wiernych, a jej teksty są bardzo wymowne. Niech Kolekta dzisiejszej II Niedzieli Adwentu prowadzi nas w drodze do Pana i umacnia na dalszą drogę adwentowego czuwania:

Wszechmogący i miłosierny Boże, + spraw, aby troski doczesne nie przeszkadzały nam w dążeniu na spotkanie z Twoim Synem, * lecz niech nadprzyrodzona mądrość kształtuje nasze czyny i doprowadzi nas do zjednoczenia z Chrystusem. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.