Uczony w Prawie cytuje modlitwę, zna wersety, rozumie przepisy. Ale dopiero spotkanie z Jezusem odsłania ich sens. Prawdziwe światło przychodzi w dialogu z Bogiem. To nie znajomość tekstu, lecz spotkanie z Chrystusem otwiera serce na łaskę i prowadzi ku życiu.

Ewangelia (Łk 10, 25-37)

Z Ewangelii według Świętego Łukasza:

Powstał jakiś uczony w Prawie i wystawiając Jezusa na próbę, zapytał: «Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?»

Jezus mu odpowiedział: «Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?»

On rzekł: «Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego».

Jezus rzekł do niego: «Dobrze odpowiedziałeś. To czyń, a będziesz żył».

Lecz on, chcąc się usprawiedliwić, zapytał Jezusa: «A kto jest moim bliźnim?»

Jezus, nawiązując do tego, rzekł: «Pewien człowiek schodził z Jeruzalem do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął.

Pewien zaś Samarytanin, wędrując, przyszedł również na to miejsce. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: „Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał”.

Kto z tych trzech okazał się według ciebie bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?»

On odpowiedział: «Ten, który mu okazał miłosierdzie».

Jezus mu rzekł: «Idź i ty czyń podobnie!»

Komentarz do Ewangelii

Na podchwytliwe pytanie uczonego w Prawie Chrystus odpowiada z wielką rozwagą i sprytem – nie trudząc się na długą mowę. Pytającym jest prawnik, więc Pan Jezus odsyła go do Prawa, które ten człowiek powinien wspaniale znać. Odpowiedź przychodzi błyskawicznie. Uczony w Prawie cytuje tekst modlitwy Szema Izrael (Słuchaj Izraelu), którą każdy pobożny Żyd codziennie odmawiał. Tekst jest zaczerpnięty z  Księgi Powtórzonego Prawa oraz z Księgi Liczb. Ciekawe jest, że ów uczony dodaje również tekst mówiący o miłości bliźniego, którego nie zawiera treść modlitwy Szema Izrael, a który znajduje się w zupełnie innej Księdze, mianowicie w 5 rozdziale Księgi Kapłańskiej. Świadomie lub nieświadomie podaje swoją zwięzłą odpowiedzią doskonałe streszczenie całego Prawa Bożego, dlatego Pan Jezus odpowiada: Dobrze odpowiedziałeś. To czyń, a będziesz żył. Gdy uczony w Prawie znowu zadaje podchwytliwe pytanie o to, kto jest jego bliźnim, Chrystus opowiada znaną nam od dzieciństwa przypowieść o miłosiernym Samarytaninie.

W Ewangelii według św. Jana Pan Jezus mówi: Badacie Pisma, ponieważ sądzicie, że w nich zawarte jest życie wieczne: to one właśnie dają o Mnie świadectwo.  A przecież nie chcecie przyjść do Mnie, aby mieć życie (J 5,39-40). Uczony w Prawie z dzisiejszej Ewangelii pyta Jezusa o życie wieczne pomimo tego, że zna Pismo. Ale to właśnie przyjście do Jezusa i wejście w dialog z Bożym Synem otwiera jego serce na światło prawdy.

Można znać doskonale znać Prawo Boże i czytać Biblię codziennie. Bez wejścia w dialog, w osobową relację z Tym, który jest źródłem wiecznego życia nie dostąpię Bożej łaski koniecznej do zbawienia.

Mamy życie wieczne, życie! To jest prawdziwa radość!