Przynależność do Kościoła jest łaską. Tylko w nim możemy zbliżać się do Boga i być przedłużeniem Jego rąk i słów. To jest Boże wybranie, Boże powołanie.

Ewangelia (Łk 6, 12-19)

Z Ewangelii według Świętego Łukasza:

Pewnego razu Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą noc trwał na modlitwie do Boga.

Z nastaniem dnia przywołał swoich uczniów i wybrał spośród nich dwunastu, których też nazwał apostołami: Szymona, któremu nadał imię Piotr, i brata jego, Andrzeja, Jakuba, Jana, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Szymona z przydomkiem Gorliwy, Judę, syna Jakuba, i Judasza Iskariotę, który stał się zdrajcą.

Zszedł z nimi na dół i zatrzymał się na równinie; był tam liczny tłum Jego uczniów i wielkie mnóstwo ludu z całej Judei i z Jeruzalem oraz z nadmorskich okolic Tyru i Sydonu; przyszli oni, aby Go słuchać i znaleźć uzdrowienie ze swych chorób. Także i ci, których dręczyły duchy nieczyste, doznawali uzdrowienia.

A cały tłum starał się Go dotknąć, ponieważ moc wychodziła od Niego i uzdrawiała wszystkich.

Komentarz do Ewangelii

Kiedy Mojżesz w Starym Testamencie modlił się na górze Synaj, Bóg nakazał mu wybór pomocników, aby Ci zaprowadzali sprawiedliwość w narodzie izraelskim, aby Przymierze mogło być realizowane. Jezus po modlitwie na górze, w odosobnieniu, przygarnia do siebie najpierw apostołów, potem tłumy chcące Go słuchać, tych którzy potrzebują uzdrowienia duchowego, a jeśli potrzeba to i cielesnego. Wyobrażam sobie tłumy wpatrzone w Niego oczami pełnymi wiary i nadziei. To jest lud Nowego Przymierza w tym dwunastu apostołów, tak jak dwanaście pokoleń Izraela.

Lud Starego Przymierza był skoncentrowany na przepisach. Potrzebował konkretnych ram postępowania, które były skrupulatnie egzekwowane przez faryzeuszy i uczonych w Piśmie. „Nowe przykazania” wybrzmią w nauczaniu Jezusa w formie Ośmiu Błogosławieństw. W nich jest zawarta obietnica Królestwa Bożego dla tych, którzy są miłosierni i świadomi swojej biedy. Ci, którzy przychodzą słuchać Jezusa, są w potrzebie, ale wezwani przez Boga. Chrystus tam, pośród tłumów, zakłada Kościół. Być może wśród tych, którzy słuchali Jego nauki albo zostali uzdrowieni, byli ci, którzy potem skazali Go na śmierć, wszak wśród tych, o których modlił się Jezus był także Judasz.

Dziś sami jesteśmy świadkami, że Kościół składa się z ludzi słabych. Dobry nauczyciel potrafi zgromadzić przy sobie uczniów, swoich następców. Daje szanse każdemu, aby mógł choć postarać się Go dotknąć. Jezus taki jest. Chce, aby ta najważniejsza w historii wiadomość była przekazywana dalej. Dziś daje przykład miłosierdzia, przebaczenia, a dopełni to ustanowienie Eucharystii i ołtarz krzyża, prośba do Apostołów, aby ten Sakrament nieśli dalej wraz z Dobrą Nowiną. Niech nasze życie będzie wyznaniem wiary.